Johanna Bordewijk-Roepman (1892-1971) schreef Sonate 1943 voor piano tijdens de Tweede Wereldoorlog en droeg deze op aan de pianiste Nelly Wagenaar. De eerste uitvoering vond plaats tijdens een huisconcert op 14 november 1943 door de pianist Jan Odé. In 1946 werd de sonate bekroond met de regeringsprijs en waarschijnlijk toen ook uitgegeven door G. Alsbach & Co, in Amsterdam.

10 Gedichte van Anna Cramer (1873-1968) voor bariton en piano.

Ed. Stephan Pas

Voor middenstem en piano van Anna Cramer (1873-1968).

Liederen van Anna Cramer (1873-1968) voor middenstem en piano. O.a. Fünf Gedichte op. 1 en Zwei Notturnos.

Ed. Stephan Pas

Van de prachtige vioolsonate van Gerrit Jan van Eijken (1832 – 1879) bezit het NMI een zeldzame uitgave. Een manuscript van dit stuk is niet bekend. Daarom is de gedrukte uitgave de bron waarvan het NMI heruitgave noodzakelijk achtte. Deze uitgave is gebaseerd op een partituur uit de 19e eeuw die verscheen bij Roothaan in Amsterdam en Hofmeister in Leipzig.

De 19e eeuwse uitgave bevat naast een partituur (piano-viool) ook een losse vioolpartij. Deze partij heeft vaak totaal andere speelaanwijzingen dan de partituur laat zien. Deze aanwijzingen zijn dan ook verwerkt in de nieuwe uitgave en als zodanig herkenbaar gemaakt.

Gerrit Jan van Eijken (Amersfoort, 1832) studeerde aanvankelijk piano en orgel bij zijn vader Gerard en zijn broer Jan Albert. Vanaf 1851 studeerde Gerrit Jan in Leipzig en later ook in Dresden. Terug in Nederland vestigde hij zich in Utrecht waar hij in 1855 organist van de Pieterskerk en in 1858 kapelmeester van de Schutterij werd. In deze periode gaf Van Eijken als pianist en organist veel concerten. Ondanks zijn grote inzet voor het Utrechtse muziekleven lukte het Van Eijken niet er een carrière op te bouwen. Hij vertrok in 1869 naar Engeland om gaandeweg min of meer in de vergetelheid te raken. Van Eijken overleed op 46-jarige leeftijd.

De composities van Gerrit Jan van Eijken werden toentertijd in de muziekpers goed ontvangen. Zo wijdde een recensent van het muziekblad Caecilia in 1856 een uitgebreide bespreking aan de vioolsonate opus 5 welke in zijn woorden “de meeste aanbeveling verdient”.

Kinah (1928) voor Solostemmen, Blaaskwintet en Piano van Sim Gokkes (1897-1943).

Partituur en Partijen.

Het Nederlands Muziek Instituut heeft in samenwerking met Stichting De Lange een compositie uitgegeven van Samuel de Lange jr. (1840-1911) voor vier violoncelli.

In de Württembergische Landesbibliothek te Stuttgart bleek zich het manuscript van de Nocturne und Romanze für vier Violoncelli van Samuel de Lange jr. te bevinden. Stichting De Lange, die de muzikale nalatenschap van de broers Samuel en Daniel de Lange behartigt, kreeg toestemming van Dr. Reiner Naegele uit Stuttgart om het manuscript voor uitgave geschikt te maken. Op 10 januari 2009 overhandigde Frits Zwart, directeur van het Nederlands Muziek Instituut, het eerste exemplaar van deze compositie aan de cellist Marien van Staalen. Deze gebeurtenis vond plaats tijdens de festivaldag Licht op De Lange in De Doelen te Rotterdam. Het betreft een eerste uitgave.

Samuel de Lange jr., geboren te Rotterdam, studeerde samen met zijn broer Daniel aanvankelijk bij zijn vader Samuel de Lange Sr. Samuel jr. groeide uit tot een vermaard organist en pianist. Hij werkte zowel in Keulen als Den Haag en vestigde zich vanaf 1893 in Stuttgart waar hij directeur werd van het conservatorium.

Op 23 en 27 december 1900 voltooide Samuel de Lange jr. in Stuttgart de Nocturne und Romanze voor cellokwartet. Het was voor zover men weet geen specifieke opdracht. De twee werken hebben een hoog romantisch idioom.

Fantaisie op het Koraal 'God enkel Licht' (Evangelisch Gezang 83) van Samuel de Lange sr. (1811-1884).

voor orgel.

Requiem (1868) voor dubbel gemengd koor en dubbel solistenkwartet a cappella van Daniël de Lange (1841-1918).

Facsimile van het manuscript 'Clavierauszug' met een introductie door Edward R. Reilly.

Uitgegeven door de Stichting "Rondom Mahler", april 2002 in samenwerking met het Nederlands Muziek Instituut.

Het originele manuscript bevindt zich in het Mengelberg archief, Nederlands Muziek Instituut, Den Haag.

12 Two-part Inventions voor piano
van Julius Röntgen (1855-1932).

24 kleine Preludes voor Piano (1931)
van Julius Röntgen (1855-1932).

Partituur met twee losse vioolpartijen.

Het NMI heeft uit zijn rijke archieven een bijzonder werk geselecteerd voor uitgave in de kamermuziekserie: Adagio voor viool en orgel van Julius Röntgen (1855-1932).

Röntgen schreef dit korte werk in april 1876 voor zijn verloofde en toekomstige vrouw, Amanda Maier. Amanda was violiste en een studente van Engelbert Röntgen, de vader van Julius. Amanda en Julius gaven de eerste uitvoering van het Adagio op Palmzondag, 9 april 1876. Zij speelden het werk in de Kerk van St. Nicholas in Leipzig.

Naast de handgeschreven partituur (orgel en vioolpartij) is nog een aparte vioolpartij overgeleverd. Deze is voorzien van allerlei aantekeningen betreffende de voordracht. Deze notities zijn niet overgenomen in de vioolpartij in de partituur. De aantekeningen in deze partij werpen een bijzonder licht op de uitvoeringspraktijk uit die periode, reden om die als losse partij erbij uit te geven.

Aus Jotunheim (1902) voor hoorn en piano van Julius Röntgen (1855-1932).

Lieder für eine mittlere Stimme und Klavier (1916).

Liederencyclus van Julius Röntgen na tachtig jaar eindelijk uitgegeven.

Voor de teksten liet Röntgen zich inspireren door de Duitse dichter Christian Morgenstern (1871-1914). Röntgen is er in geslaagd om de bizarre teksten van Morgenstern op een wel zeer beeldende wijze te toonzetten. Een bijzondere verrijking van het toch al omvangrijke liedrepertoire.

Editors van deze uitgaven waren John Smit en Margaret Krill.

Lieder für eine mittlere Stimme und Klavier (1924).

Liederencyclus van Julius Röntgen na tachtig jaar eindelijk uitgegeven.

Voor de teksten liet Röntgen zich inspireren door de Duitse dichter Christian Morgenstern (1871-1914). De Palmström cyclus droeg Röntgen op aan de basbariton Hendrik C. van Oort. Röntgen is er in geslaagd om de bizarre teksten van Morgenstern op een wel zeer beeldende wijze te toonzetten.

Editors van deze uitgaven waren John Smit en Margaret Krill.

Selected Organ Works door
Julius Röntgen (1855-1932)

Sonata (1905) voor Cello en Piano
van Julius Röntgen (1855-1932).

Sonata (1928) voor Hobo en Piano van
Julius Röntgen (1855-1932)

Sonata (1924) voor Altviool en Piano
van Julius Röntgen (1855-1932).

Julius Röntgen droeg zijn tweede cellosonate op aan de beroemde cellist Isaäc Mossel. De eerste uitgave verscheen in 1902 bij uitgeverij A.A. Noske. Voor deze heruitgave is gebruik gemaakt van de tweede uitgave uit 1913.

Editors van deze uitgave waren John Smit en Margaret Krill.

De vijfde cellosonate componeerde Röntgen in 1907. Hij droeg dit werk op aan zijn goede vriend, de bankier Benno Tiefenthal, die overleden was 1906. In het laatste deel noteerde Röntgen, waarschijnlijk als ode aan zijn vriend, een paar tekstregels uit het slotkoor van de Matthäus Passion van Johann Sebastian Bach.

Editors van deze uitgave waren John Smit en Margaret Krill.

De liederen van Leander Schlegel (1844-1913) in deze bundel zijn voor hoge en middenstem en bevatten liederen op gedichten van onder meer Wilhelm Osterwald en Agnes Marteau. Hieronder bevindt zich ook een eerste uitgave van het lied Mit warmen Armen halt ich dich, waarvan het manuscript zich bij het NMI bevindt. Dit lied was bedoeld als eerste van een groep die het opus nummer 9 had moeten krijgen (nu: Drei Stücke für Pianoforte), maar Schlegel heeft het werk aan deze groep klaarblijkelijk gestaakt.

De liederen van Leander Schlegel (1844-1913) in band 2 zijn voor lage stem en bevatten liederen op teksten onder meer de dichters Wilhelm Osterwald, Heinrich Heine en Friedrich Rückert.

De Deutsche Liebeslieder opus 20 van Leander Schlegel (1844-1913) bestaat uit liederen voor hoge en middenstem en drie stukken voor pianosolo. Na de eerste uitgave bracht Schlegel nog wijzigingen aan die verwerkt zijn in deze editie.